De dag na zijn verjaardag (14 november) was hij heel erg moe. In het weekend had hij het in besloten kring gevierd, met een etentje bij de chinees met de kinderen en kleinkinderen en op zijn echte verjaardag de bekende verjaardagsvisite, met koffie en gebak. Hij had last van een aankomende verkoudheid die eind november doorzette. Hij, voelde zich niet lekker en moest veel hoesten. Dit duurde lang en een antibioticakuur bleek niet te helpen. Uiteindelijk blijkt na veel onderzoeken verder dat hij uitgezaaide longkanker heeft. De uitzaaiing zit in de klieren rond zijn longen, zijn ribben links en rechts, ruggengraat (in een stuk of vijf wervels) en op zijn heupgewricht.
Hij slaapt bijna niet, omdat hij als hij ligt, last heeft van z'n longen, dan moet hij alsmaar hoesten en dat doet inmiddels behoorlijk zeer. Slaappil heeft hij een keer geprobeerd en toen heeft hij de hele nacht in zijn slaap lopen spoken, lopen zingen (ik heb mijn vader nog nooit horen zingen), lopen roepen naar mijn moeder dat ze Guido en Arjanne moest helpen omdat ze het water in liepen en zo al meer.
Zijn situatie gaat heel hard achteruit. In eerste instantie is nog overwogen om een chemokuur te doen, zij het dat dit alleen zou zijn om zijn kwaliteit van leven mogelijk in een later stadium te verbeteren. Inmiddels is besloten om de chemo niet te doen, omdat hij daar nu te ziek voor is.
Gelukkig heeft de huisarts hem afgelopen vrijdag min of meer bevolen om vooral pijnstilling te nemen als hij last heeft en niet te tobben (hij moest namelijk veel hoesten en had veel pijn daarbij). Inmiddels heeft hij morfine pleisters, hopelijk verlicht dit.
Zijn levensverwachting is volgens de arts een aantal maanden en dit zouden er veel of weinig kunnen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten