Ontslag

We hebben dus een gesprek gehad met de behandelend arts en dit was niet erg positief, maar het maakt me wel weer een stuk blijer dat mijn vader daar (uit het ziekenhuis) weg gaat.

De arts begon te vertellen wat de mogelijkheden waren, na ontslag uit het ziekenhuis, maar dat wisten we zelf natuurlijk ook allang, sterker nog, als we dan nog wat hadden willen regelen was het natuurlijk allemaal erg kortdag geweest.

Verder (nav beantwoorden van vragen) kwam het er op neer dat hij niet verwachte dat mijn vader nog op enige manier ging herstellen van de beroerte en dat we hem als hij thuis was maar geen sondevoeding of vocht via infuus moesten toedienen, want dat was alleen maar onnodige verlenging van zijn leven. Hij gaf hem maximaal nog een paar weken (logisch als je geen vocht binnen krijgt). Bovendien was het, vond de arts een teken van het lichaam dat hij (een keer) de gepureerde warme maaltijd geweigerd had.

Maandag heeft mijn vader bijna de hele dag geslapen. Voeding (in de zin van een gemalen hap die de verpleging probeert te voeren) had hij volgens de verpleging geweigerd, terwijl mijn moeder tijdens het avond eten bij hem gezeten heeft en niemand langs heeft zien komen...

Gisteren avond, zat mijn vader rechtop in zijn bed, netjes zijn mond dicht, beide ogen open en ja en nee schuddend op vragen en heeft hij behoorlijk wat aan toetjes en fruithapjes gegeten (eh... is dat geen herstel?).

Inmiddels hebben we besloten blij te zijn met het feit dat hij vandaag thuis komt en thuis de zorg zelf op te pakken in overleg met thuiszorg en huisarts, die heel erg betrokken is. Dan proberen we via de huisarts of thuiszorg een infuus te regelen en laten we het ziekenhuis links liggen.